آرامگاه درویش فخرالدین

آرامگاه درویش فخرالدین

آرامگاه درویش فخرالدین

مقبره درویش فخرالدین مربوط به سدهٔ ۹ ه. ق. است و در شهرستان بابل، شهر موزیرج واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۱ فروردین ۱۳۴۶ با شمارهٔ ثبت ۶۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

مشخصات

این بنا تاریخی و بلند در غرب شهر بابل و در شمال جاده اصلى آمل قرار دارد.

پلان این بقعه از سه بخش؛ بدنه مدور، منطقه انتقالى هشت ضلعى و بام هشت ضلعى هرمی، شکل گرفته است.

تزیینات بخش گیلویى بدنه بقعه عبارت است از تزیینات آجرى برجسته و یک ردیف قرنیس سینه کفترى آجری، در میان هر دو قرنیس کاشى فیروزه‌اى رنگ نیم‌دایره کار کرده‌اند.

مطالب پرطرفدار سایت:  عمارت کلاه فرنگی

منطقه انتقالى نیز در هر ضلع داراى مربع‌هاى فرو رفته مزین به کاشى است.

بام هرمى شکل بنا از نوع دوپوش و پوشش داخلى بام گنبدى مدور است.

در صحن بنا صندوق چوبى منبت قرار دارد و کتیبه‌هاى آن در ضلع شرقی، جنوبى و غربى مشتمل بر آیةالکرسى و صلوات کبیر است و کتیبهٔ جهت شمالى معرف نام متوفی، خادم و سازنده صندوق بدین شرح است: عمل استاد فخرالدین بن على بن استاد نجار آملى المعروف رازى بامتثال درویش شمس‌الدین ولایت رحل سلطان المحققین مفخرالفقرا الصالحین درویش فخر دین حاجى طاب ثرا و جعل الجنة مثواه بن حسن حاجى فى تاریخ سنه ثلاث و ثلاثین و ثمانمائه الهجریه النبوى الکاتب الفقرا الحقیر خادم الفقرا و الصلحا الضعیف نظام بن على جوبکلاه الطبری